Project omschrijving

Taart aansnijden Mr, & Mrs, Huwelijk Caroline Tensen en Ernst-Jan Smids, Evert Doorn Fotografie, wedding en planning, Weddingplanner, trouwen op Vlieland, trouwen op het strand, bruidstaart Cake Affair

‘Mijn lippen verlangen naar het zilte van de jouwe de wind maakt ruimte en in stilte kan ik van je houden.’

Dit gedicht is ooit door de Vliehors Express ‘opgeschreven’ op het strand van Vlieland. Het strand waar Caroline Tensen & Ernst-Jan Smids in het huwelijk  traden.  Dagen die het bruidspaar met kinderen, familie en dierbare vrienden in een ontspannen sfeer vierden waarbij haast of druk niet past met veel lachen en humor.

Met jeeps, herkenbaar aan het logo van Mr. & Mrs. Smids op hun deuren, met alle gasten richting het strand. Op het strand staat een stoere safaritent met voor de ceremonie  houten klapstoeltjes met witte kussentjes voor de gasten.  De toekomstig Mr. & Mrs. Smids hebben hun eigen regisseursstoelen. Aan de tent ligt een houten vlonderpad over het strand. De gasten worden bij de vlonder afgezet en lopen gezamenlijk de tent in. Met een drankje in de hand zullen zij jullie verwelkomen. Het bruidspaar dat vanaf het strand met een open jeep het strand op komt rijden. Een mooi moment ontroerend en maar ook een tikkeltje stoer.

En de ceremonie kan beginnnen…………

Caroline: “We zijn getrouwd! En ‘gewoon’ op het strand zoals we graag wilden. Het was spannend, we moesten
door het onstuimige weer bijna uitwijken naar de kerk, onze alternatieve trouwlocatie, maar het is gelukt. En hoe, want wat wás het een sprookje!

SIMPEL DOCH ROMANTISCH

De ‘grote dag’ begon relaxt. Ernst en
ik hebben zelfs nog samen onze hond Puck uitgelaten op het strand! De zenuwen sloegen pas toe toen ik me rond drie uur met Leco ging klaar- maken. Leco, die ik al 25 jaar ken, was ontroerd. Hij vertrouwde me toe dat hij nooit verwacht had dat hij ooit mijn bruidsmake-up zou verzorgen. Fred van

“Leco was ontroerd, hij had nooit verwacht had dat hij ooit mijn bruids- make-up zou doen”

Leer, al acht jaar mijn stylist én goede vriend, hielp me met mijn jurk, een prachtige witte creatie van Mary Borsato. Mijn dochter Lotte, Leco en Fred zeiden meteen dat dit ‘dé jurk’ was toen we aan het passen waren. Geschikt voor het strand, maar ook ‘wow’ met dank aan het sleepje. Simpel doch romantisch, maar niet té, want ik ben geen romantische vrouw; wel qua karakter, niet qua verschijning, je kunt veel over me zeggen, maar niet dat ik een ‘poppetje’ ben!

ZING, VECHT, HUIL, LACH…

Gelukkig was Ernst erg gecharmeerd van mijn jurk. Het was heel emotioneel om hem voor het eerst te zien.

nderaan de trap van ons hotel, dat voor de gelegenheid met kaarsen en bloemen was versierd door mijn vaste bloemist uit Bussum. Samen met onze kinderen en bruidsmeisje Robbie, de dochter van Leco, reden we naar de strandtent waar de ceremonie gehouden zou worden. Onze gasten waren er al, zij waren met Jeepjes vervoerd. Karin Bloemen zong ‘Evergreen’ van Barbra

“Ik loop al anderhalve week alleen maar te huilen”

Streisand toen we aankwamen. Zo fijn dat Karin dit voor ons wilde doen. We kennen elkaar al heel lang, gaan eens in de twee maanden eten met een aantal vrouwen die al heel lang in ‘het vak’ zitten. Tijdens de ceremonie zong ze ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’ van Ramses Shaffy, een lied dat veel betekent voor Ernst en mij.
Huub Stapel, die ons trouwde, had het nummer ook in zijn speech verwerkt. Ernst en ik waren samen naar Huubs voorstelling ‘Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus’ geweest en waren
zo onder de indruk van zijn tekstgevoel dat we hem dolgraag wilden hebben als trouwambtenaar. Gelukkig zei Huub,
die ik ook al jaren ken, meteen ‘ja’. Ter voorbereiding hebben we met zijn drieën een heel fijne avond gehad vol lachmomenten en goede gesprekken

Het jawoord vond ik beslist het meest emotionele moment van de dag. Al moet ik toegeven dat ik vanaf zo’n anderhalve week voor de bruiloft eigenlijk alleen maar gehuild heb. Kwam Ernst, gekleed in pak, de trap af, schoot ik al vol. Op de dag zelf had ik ook zo mijn momentjes. Bijvoorbeeld toen ik mijn vader zag, ik ben zo dank- baar dat hij er nog is. En bij het zien van onze kinderen, twee van mij en twee van Ernst, die in alles laten merken dat ze ons dit geluk zo gunnen. Na het jawoord zong Karin ‘Love is

the message’ en was er taart met champagne. Ik ben eigenlijk helemaal geen zoetekauw, maar u snapt dat ik als bruid per se die taart wilde aansnijden, én proeven!

NOG EEN KEER FEEST

’s Avonds was er een diner dansant in
’t Badhuys. En nee, we hebben niet samen de openingsdans gedaan. Wél hebben we tot diep in de nacht geswingd! Twee avonden later hebben we dat nog eens over gedaan. Dit keer in Bloemendaal. We gaven daar nog een extra feest, omdat niet iedereen mee kon naar Vlieland, maar we wel graag

Judith Wiersema en Estelle Cruijff.

Renate Gerschtanowitz en Nicolette van Dam.

Ernst is mijn lot uit de loterij, ik heb het getroffen met hem!

BEAU MONDE

Deze jurk is van Claes Iversen, een groot feest om met hem te werken. Knap hoe deze couturier van ‘niets’ ‘iets’ weet te maken. Mijn schoenen vond ik pas drie dagen voor het feest!

Fred liet zich van een verrassend vrouwelijke kant zien. Vroeger trad hij vaak op als travestiet.

onze bruiloft met iedereen wilden vieren. Ernst heeft een reclamebureau en heeft 35 werknemers met wie hij al heel lang werkt, ik heb veel collega’s bij de ‘Postcodeloterij’. Dus was er voor onze kennissen, vrienden en collega’s die niet meekonden naar Vlieland een tweede feest. Ook nu hadden we geluk met het weer, de hemel kleurde strakblauw toen we bij de Republiek aankwamen. Ik in een jurk van Claes Iversen. Wederom wit, maar verder een heel andere japon dan die van Mary. Twee verschillende sferen, maar wel

“Het is zo fijn om ons geluk te delen met iedereen die ons lief is”

twee keer Caroline. Het goede weer was duidelijk een voorbode voor wat zou komen, want ook op onze huwelijksreis, naar het Italiaanse Portofino, lachte de zon ons toe. Terugkijkend kan ik alleen maar zeggen dat ik mijn geluk niet op kan. Ernst is mijn droomman. Hij is charmant, lief, ik kan bij hem mezelf zijn én ik kan vreselijk met hem lachen. Onze relatie is heel makkelijk. Ik hoop met heel mijn hart dat wij samen gezond oud mogen worden.”

fotocredits | Evert Doorn Fotografie